blw ile geleceğin gurmeleri (mi) yetişiyor.

Hiç bir zaman iştahlı bir insan olmadım. (emzirme dönemini saymazsak 🙂 Hatta bir dönem kilo almaya çalışmak gibi enteresan huylarım vardı. Böyle bir insanın bebekliğini sorsanız muhtemelen ‘ayy çok iştahsızdııı, hiç bişiyy yemiiyooduu‘ filan deneceğini sanırsınız ama işin aslı öyle değil. Bildiğiniz boğumları ısırılan bir bebeymişim. Yani işin özü, ne çocuğum yemiyor diye üzülmek, ne de obez olacak bu çocuk diye kahrolmak lazım. Çocuğunuzun keyfi yerindeyse gerisi boş… Peki bu çocuk az ya da çok birşeyler yiyecek ama nasıl yiyecek?

Ben Nefes doğduğundan beri hiç yeme konusunda zorlamadım onu, ne kadar isterse o kadar yedi, emdi…  Hatta  ilk doğduğu zamanlarda ağlamasını susturamayan, bana getirip ‘açç bu çocuk açç‘ diyordu emzirmem için, bense her ağladığında bunun açlık tabanlı olmadığını anlatmaya çalışıyordum 🙂 Böylece Nefes hiç ‘ağladığımda o meme bana gelir arkadaş’ mantığında bir çocuk olmadı. Hala da ağladığında istediğinin olacağından bir haber garibim 🙂

6. ayda değişen hayatlar ile başlıyor meselemiz…

Anneler ( ve şimdilerde bir çok baba) bilir. 6. ayda ek gıda denen olaya başlanıyor. Yoğurttu, kabaktı, havuçtu derken nasıl yedireceğini bilemediğinden bir bakmışşsın çocuğa lapayı yediriyorsun. E insan korkuyo tabi doğduğundan beri sıvı şeyler tüketen çocuğun eline havucu vermeye.. Hemen karıştırılıyor kitaplar, tarifler… Blw denen şey dikkatimizi çekiyor. Tanımını bilen bilir ama tekrarda fayda var ‘baby led weaning‘ nam-ı diğer ‘bebeğin kendi kendine beslenmesi’ meselesi. Ben klasik yöntemle blw yi karıştıran annlerdenim. Klasik dediysek  herşeyin rondodan geçirilerek yapıldığı püreye karşıyım. Çocuğa çiğnemeyi öğretmiyo filan diye diil, görüntü çok itici. Bulamaç gibi bir şeyi çocuğa ver, ne tat, ne zevk ne renk olsun yemekte! Sonra deki ‘çocooom brokoli yemooyooor!’ Bırak havucun turuncusunu görsün çocuk. Sonra sadece tavşan kardeşin yediği bir şey sanmasın kitaplardan öğrenip!

Bir itiraf şart tabi burda 🙂 Blw yi de öyle hunharca  (tam anlamıyla 🙂 değil kendimce  ve oldukça temiz (!) yaptığımı söylemeliyim. Başak burcuyum tabi bazı şeyler değişmiyor 🙂 Yok canım yere çöp poşeti yaymayı da denedim, mavisi bizimkinin dikkatini çekti, ne iştah kaldı ne bişiy, ona bakmaktan yemek yiyemedi. Siyahından korktu 🙂 Çöp poşetinden vazgeçtik, o dağıtıyor, biz siliyoruz… Birde buharlı temizlik makinası ile 145 °C’lık buharla üstünden geçince miss gibi oluyor yerler, hemde hijyenik merak etmeyiniz titiz anneler 😉

Dedim ya herseyi önüne bırakıp tam anlamıyla blw yapmaya hem vaktim hem sabrım pek müsade etmedi. Bir yandan kaşıkla yedirirken diğer yandan dilimleyip de verdiğimizde, bir süre sonra dilimli kısmının daha çok hoşuna gittiğini  kendisi farketti bizimki. Ama hani kaşıkla verince de lüp lüp yemesini biliyor 🙂 Lakin yiyeceği büyük parçalı şeylerse ( köfte, omlet gibi) bir ingiliz asilzadesi gibi eliyle ‘nooo’ işareti yaparken kafasını da sola çeviriyor. O zaman anlıyoruz ki kendi yemek istiyor. Parçayı yavaşça önüne bırakıyoruz 🙂

tercih

ve denemeler ardı ardına devam ediyoor. işte benim bazı ufak tecrubelerim;

  • Armut  ve şeftali yumuşaklarından seçilince çiğ olarak verilebiliyor.
  • Muz genelde elinden kaydığı için kabugunu bıçkla keserek şapka gibi cıkarın. Kabuğundan tutunca kaymıyor. Yedikçe yine bıçakla halka halka kabuğu soyabilirsiniz
  • Kabağı ve havucu haşlayınca süresini ayarlayamadığım için fazla yumuşak olabiliyor, o sebeple bunları genelde fırınladım . Patates ile birlikte harika oluyor. Rengine göre istediğini seçiyor küçük gurme…

ilk bir kaç ay için bu kadar tüyo bana yetti . Ama blw dediğiniz engin bir deniz. Okumak, deneyimlemek, paylaşmak gerek…

img_3485

img_3486
ilk deneme için 2 dişle anca bu kadar kemirilebildi.. 
havuc-blw-sonu
hiç fena değil…

blw-sonu

 

Hiç unutmam henuz 6 aylıkken eline şeftaliyi verdiğimde görenler  çok gülmüştü.

Ah ilahi Sinem çocuk tutamıyo bile nasıl karnı doyacak??

Ama işte sen o gün verme, bir ay sonra verme, o çocuk hiç kendi yemeyi öğrenemiyor ki…

Valla şu videonun sonunda o elinden habire kayan  şeftaliyi  ağzına atabiliyo ya, o surattaki mutluluğu görmek benim için herşeyden öte bi mutluluk… Bunu yapabilmek 1,5 ayımızı aldı ama başardık be arkadaş!! Şimdilerde 1 yaşını geçti ve bildiğin önüne konulan yiyecekleri tadıyo, istediği kadarını yiyor, doyduğunda bırakıyor. O yemeğini tadarken biz de kendi yemeğimizi yiyoruz. Konuşmaya tam anlamıyla başladığında masa başı sohbetlerine de ortak olacağı kesin gibi duruyor 😉

İşte bizim kızın kaşıkla ve elle başlayan blw macerasıından bir derleme de burda…

Su an bu yöntemi deneyen pek çok anne var. Bu konuda açılmış sosyal medya grupları mevcut. Çok da güzel  paylaşımları oluyor. Dedim ya bu konuda uçsuz bucaksız bilgiler var. İstediğiniz miktarda alıp güzel gurmeler yetiştirmek tamamen elinizde 😉 Sonradan gurme olacağına Nefes hanım bebeklikten gurme 😉

Blw yaparak lahmacun yemek

BLW NEdir? Kısaca bebeğin kendi elleriyle yemeğini yemesidir. #kendikendinebeslenme diye de instagramda aratırsanız çok güzel fotolar bulabilirsiniz. Açılımı Baby Led Weaning olan kendi kendine beslenme pek de keyiflidir çünkü bebek size bağımlı olmadan karnını doyurur. Siz de bu arada yemeğinizi yiyebilirsiniz, kahvenizi içebilirsiniz…(hele ki yemek sonrası dağınıklığı sizden başkası toplarsa daha da şahanedir:)

Peki NASIL yapılır bu BLW denen şey? Biraz araştırma yapınca aslında anlıyorsun ki çok da yeni bir sey değilmiş. Hepimiz hayatımızın bir döneminde blw yapmışızdır.:) Mesela ben geçen hafta lahmacunu blw yaparak yedim.

Ama biz anneler biraz evhamlımıyız neyiz? ”Aaaa 6 aylık çocuğun eline armut verilir mi?” ”Havuç verilir mi?” ”Boğulur ayol!” söylemleri çıkıverir ağzımızdan… Halbuki azcık araştırsak ne güzel olur değil mi?

Bir gurmenin doğuşu! (Tıklayınız)

Boğulmak sadece bebek için değil biz yetişkinler için de her zaman bir risk! Onu geçicen önce. He dersen ki ”ay kaşıkla verince çocuk daha iyi doyuyoooor ” ( çocuk mu sen mi doyuyorsun önce onu düşün 🙂 Malum bebek midesi ne kadar? Doktoruna sorarsan söyler 🙂 Dikkat ettikten sonra ve biraz da ilk yardım konusunda bilgi edindikten sonra kendinize ve bebeğinize güvenmemek için hiç bir sebebiniz yok. Bakınız aşağıdaki videoda Nefes 7,5 aylık..

Bir kaç basit kural var bilmek gereken;

1-Sert ve küçük parçalı  yiyeceklerden kaçınmalıyız ( ceviz, fındık, çiğ havuç gb )

2- Çocuk her öğürdüğünde ”ay boğazına kaçtı!!” diye bağırmamalıyız. Çünkü çocukların öğürme refleksi dilin hemen orta kısmında ( güvenlik amacıyla sensörünü buraya koymuş Yarabbim 🙂 Ama bizdeki gibi sanıp çocuğu hemen ters cevirip sırtına vurursanız hem o hem siz korkabilirsiniz gereksiz yere!

Daha fazla kuralda yazılabilir elbette ama bana bu iki ana kural yetti. Gerisi cesaret ve birazda dikkat … Aaaa tabi çocuğun eline verip yiyeceği, sonra gidip bulaşıkları yıkamayın!! Bu işi birlikte yapıyoruz,  sadece biz karışmayıp ona zaman tanıyoruz…

İşte bizim bu şekilde Nefesle birlikte iştah açıcı videolar çektiğimiz doğrudur. O yer ben çekerim 🙂

Not: Diyetteyseniz izlemeyiniz!! kendinizi buzdolabına koşarken bulabilirsiniz.

Istah acici videolar cektigimiz dogrudur!!… #erik #blw #blwturkiye #internetanneleri #babygirl #kendikendinebeslenme #nefeshanim

A post shared by 💝Sen annesin, kesseler acimaz! (@annededigin) on

 

Peki ben NEDEN BLW‘ye başladım?

Çünkü etrafımda 5-6 yaşını geçmiş çocukların yemeklerini annelerinin yedirdiğini gördüm ve dedim  ki ”yooo dostum!!!” 🙂 🙂 🙂

Bir de işin keyif kısmı var. Kabul et sende mutlu olmuyor musun o lahmacunu ellerinle yerken 🙂 Bırak çocuğun mutlu olsun!!!